
Die Insecta-klas is die volopste, nie net van die geleedpotiges nie, maar oor die algemeen van die res van die spesies wat op die planeet voorkom. Binne hierdie groep vind ons die orde Lepidoptera, waarin ons skoenlappers en motte het. Motte en skoenlappers word gekenmerk deur vliesagtige vlerke met oorvleuelende skubbe, suigende monddele en kliere vir die produksie van sy, waarin hulle hul kokonne sal vorm, 'n struktuur wat 'n noodsaaklike deel van hul voortplantingslewensiklus is.
In hierdie artikel op ons webwerf wil ons jou inligting bied oor die lewensiklus van skoenlappers, hierdie pragtige en brose insekte wat vorm belangrike deel van die biosfeer.
Hoe lank leef 'n skoenlapper?
Die lewensduur van 'n volwasse skoenlapper is 'n veranderlike aspek omdat dit verband hou met verskeie faktore, soos:
- Die tipe skoenlapper.
- Blootstelling aan roofdiere.
- Die omgewingstoestande waar dit gebore is.
- Menslike invloed op hulle.
Oor die algemeen kan 'n groter skoenlapper 'n langer lewensduur as 'n kleiner een hê, aangesien dit daarin slaag om sekere impakte met groter krag as kleineres te weerstaan of te vermy, synde sygemiddeld leeftyd van 1 jaar.
Die kleinste en broosste skoenlappers, aan die ander kant, leef gewoonlik 'n paar dae of 'n week, terwyl ander kan lewe vir 'n maand lewe. Van die klein skoenlappers is egter die Nymphalis antiopa skoenlapper en die Danaus plexippus wat vir 'n paar maande kan leef, van die langslewendes. Sommige eksemplare het selfs daarin geslaag om amper 'n lewensjaar te bereik.
Die voortplanting van skoenlappers
Die lewensiklus van skoenlappers begin met paring. Die voortplantingsproses van skoenlappers begin met die hofmakery van die mannetjie. Deur vlugte sal dit voortgaan om feromone vry te stel om die wyfie te lok. As sy bereid is om voort te plant, sal sy ook feromone vrystel om dit aan die mannetjie te kommunikeer.
Soos ander diere in die diereryk, is skoenlappers seksueel dimorfies, wat beteken dat mannetjies en wyfies visueel verskil. Trouens, mannetjies kan wyfies identifiseer deur die kleure en vorms van hul vlerke.
Aan die ander kant is skoenlappers ovipare diere met inwendige bevrugting, so sodra hul buikspiere saamgevoeg is, bring die mannetjie sy geslagsorgaan binne die wyfie bekend en stel die spermatofoor vry, wat 'n kapsule is wat sperm bevat. Later kan sy hulle binne hou totdat sy die ideale plant vir oviposisie kry, waarin sy die eiers sal uitstoot wat bevrug gaan word voordat sy buite gaan
Hierdie vorm van voortplanting het die wyfies die moontlikheid gebied om die tyd en plek te kies om die eiers vry te laat, wat waarborg dat hulle op die plant neergesit word waar hulle groter beskerming sal hê tydens die ontwikkeling van die eiers. embrio's en boonop hierdie plant is 'n uiters aptytwekkende kos vir die ruspes wat gegenereer gaan word. Daar is ook ander meganismes om hul embrio's te beskerm, en daarom lê sommige soorte skoenlappers hul eiers gestrooi op verskeie plante, terwyl ander dit in massa op dieselfde plek doen.
Oor die algemeen verskil die voortplantingstrategieë van die skoenlapper tussen die verskillende spesies, sodat sommige kan kopuleer deur te vlieg, terwyl ander dit op een of ander substraat doen.
Vir meer inligting, moet asseblief nie huiwer om hierdie ander artikel op ons webwerf te raadpleeg oor Hoe plant skoenlappers voort?

State van die skoenlapperlewensiklus en sy kenmerke
Die skoenlapper se lewensiklus bestaan uit vier fases Die eerste drie stadiums duur tussen 30 en 120 dae, wat van beide sal afhang die spesie en die omgewingstoestande. Kom ons ken die kenmerke van elke fase van die lewensiklus van skoenlappers:
Eier
Sommige skoenlappers lê hul eiers op verskeie soorte plante, terwyl ander hul eiers meer spesifiek lê. Dieselfde verskil in grootte en kleur d afhangende van die spesie en oor die algemeen, sodra 'n plant vir oviposisie gebruik word, sal ander skoenlappers dit nie gebruik nie, waarskynlik met in volgorde om mededinging tussen ruspes te vermy.
Die eiers kan individueel of in groepe gelê word en as die omgewingstoestande nie gunstig is nie, sal die skoenlapper dit vermy om dit te lê, aangesien dit die stadium van grootste kwesbaarheid isvir hierdie diere, wat ook vatbaar is vir predasie deur ander spesies. Hierdie fase kan 'n paar dae of 'n paar weke duur.
Larwe of ruspe
Individue in hierdie fase staan gewoonlik as ruspes bekend en begin wanneer hulle uitbroei, wat bestaan uit 'n tyd hoofsaaklik vir die voeding van die larwe van die verbruik van die blare van die plant, aangesien reserwes moet stoor vir latere stadiums.
Larwes is bedek met 'n chitienagtige eksoskelet wat beskerming bied en, soos in die eierstadium, bly sommige spesies ruspes in groepe, terwyl ander alleen is. In die eerste geval gee dit hulle voordele soos termoregulering, verdediging teen natuurlike vyande en samewerking vir die verbruik van blare wat moeilik kan wees as hulle dit individueel doen. In die tweede is hulle minder blootgestel aan aanvalle deur parasiete en roofdiere, asook aan mededinging om kos.
Binne die larfstadium gaan hierdie dier deur 'n periode wat bestaan uit vier tot sewe fases, wat bekend staan as instar of stadium van ontwikkeling, en die aantal fases sal afhang van die spesie skoenlapper. Soos die ruspe moet groei, in elkeen van hierdie stadiums of drange verloor dit sy eksoskelet Voordat die volgende fase begin, verminder dit sy voedselverbruik en berei hom voor vir die volgende transformasie.
Chrysalis of papie
Ook genoem papie of in die omgangstaal "kokon", dit is 'n fase waarin die dier vas bly op 'n plek wat hy gekies het, maar ook groot transformasies vind plaas in dieselfde deur metamorfose.
… waar hulle vasgemaak is. Hierdie stadium kan ook etlike dae duur, maar soos in die voriges sal dit van die spesie afhang.
Volwasse
Dit is die laaste stadium van die lewensiklus van skoenlappers, wat uit die papie ten volle ontwikkel en geslagsryp kom, sodat hulle nou kan voortplant. Wanneer hy uit die krismis opkom, word die individu bevochtig, maar sodra hy sy vlerke sprei en droog word, kan hy vlieg.
Volwassenes voed anders as in die ruspefase In hierdie geval voed hulle op nektar, stuifmeel en fermenterende vrugte, in elk geval benodig voedingstowwe wat ryk is aan suiker wat hulle van die nodige energie voorsien om hul vlugte te maak.

Vlinders is redelik vatbare diere, aangesien hulle nie net aan hul natuurlike roofdiere blootgestel word nie, maar omgewingstoestande vir hulle 'n bepalende rol speel. Daarbenewens, in die gevalle van spesies wat spesifieke plante selekteer om hul eiers te lê, loop hulle 'n groter risiko as hierdie plante nie meer in hul habitat voorkom nie, aangesien nie net die plek vir hul ontwikkeling uitgeskakel sal word nie, maar ook hul voedselbron.